GÖLGE ET ,BAŞKA İHSAN İSTEMEM !

  ''Zerrattan şumusa* kadar her güzel şey şiirdir'' diyen yazarın aksine -yine de haşa huzurdan- şumusu güzellikler içine bir türlü katamamış;çünkü ona katılamamış her fesleğeninin dileğidir gölge.
Gölge korkutur , kötüye yorulur belki ışıklara boğulmuş iklimlerde.Ama o iklimin insanları bilmez ki gölge kapatıp, karartmaz sadece.

  Gölgede koku vardır,buğu vardır,ses vardır.Gölgede değeri bilinmemiş nice güzel müzik vardır,dize vardır,söz vardır.Işık çeşitlilik sunmaz,hükümdardır;ama gölge alacalıdır,eşittir. Bağrında nice kalbi bir istridye gibi saklar,incilerin değerini bildiğinden.

 Bu yüzdendir gibi gölge et başka ihsan istemem! Gölgede bırak ki serin kalabileyim.Gölgede bırak ki geride dünyanın devran edişini görebileyim, alacaya boyanayım,eşitleneyim.

*Şumus: Güneş